Niezwykle istotnym prawem dla niemal każdego podejrzanego jest prawo do korzystania z pomocy obrońcy. W szczególności ma to znaczenie w przypadku ustnego przedstawienia zarzutów, bowiem funkcjonariusz mógłby, w takiej sytuacji, natychmiast przejść do czynności przesłuchania. Jak zaś wskazano na wstępie, jest to sytuacja cechująca
Wezwanie na przesłuchanie w charakterze świadka w postępowaniu karnym do sądu lub prokuratury może przydarzyć się każdemu z nas. W większości przypadków jest to dość kłopotliwy obowiązek, należy jednak traktować go poważnie. Poniżej wyjaśnimy jak najlepiej przygotować się do występowania w roli świadka i zminimalizować szanse na wejście w zatarg z prawem. Czy muszę się stawić? Tak. Na podstawie art. 177 § 1 Kodeksu postępowania karnego ciąży na Tobie ustawowy obowiązek stawienia i złożenia zeznań jeśli zostaniesz do tego wezwany. Za niestawienie się we wskazanym miejscu i wskazanym czasie możesz zostać ukarany grzywną o wysokości do 3000 złotych, ponadto możliwe jest zasądzenie Twojego zatrzymania i przymusowego doprowadzenia (art. 285 Kodeksu postępowania karnego.). Oczywiście przysługuje Ci prawo do zwrotu kosztów stawiennictwa. Aby otrzymać zwrot musisz jednak złożyć odpowiedni wniosek - ustnie do protokołu lub na piśmie, w terminie 3 dni od dnia zakończenia czynności z Twoim udziałem. Twój pracodawca ma prawny obowiązek zwolnić Cię z pracy na czas stawiennictwa określonego w wezwaniu. W wyjątkowych sytuacjach (takich jak choroba, kalectwo czy inna niedająca się pokonać przeszkoda) możliwe jest dokonanie przesłuchania także na odległość np. w drodze wideokonferencji lub w miejscu Twojego pobytu. Niestawiennictwo świadka w prokuraturze lub sądzie, jeśli nastąpiło z uzasadnionych przyczyn (obłożna choroba, pogrzeb bliskiej osoby, wezwanie doręczone po terminie rozprawy itd.), można pisemnie usprawiedliwić przed datą określoną w wezwaniu lub do tygodnia od doręczenia postanowienia wymierzającego karę pieniężną. W piśmie powinieneś przedstawić dowody na wystąpienie usprawiedliwiających Cię okoliczności. Jeśli przyczyną niestawiennictwa jest choroba wymagane jest odpowiednie orzeczenie lekarskie. Pismo należy zostawić w biurze podawczym lub wysłać pocztą. Pamiętaj, że sądy interpretują „usprawiedliwioną nieobecność” dość wąsko – argumenty takie jak nawał pracy czy choroba dziecka nie wystarczą aby uniknąć przesłuchania. Czy muszę zeznawać? Jeśli oskarżony lub podejrzany jest dla ciebie osobą najbliższą masz prawo odmówić zeznań na jego temat. Wiąże się to z całkowitą odmową zeznań – nie jest dopuszczalne zeznawanie w sposób selektywny lub wyłącznie na korzyść oskarżonego/podejrzanego. Zgodnie z art. 115 §11 Kodeksu karnego osobą najbliższą jest: małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu (także jeśli ma ono homoseksualny charakter). Prawo odmowy zeznań trwa mimo ustania małżeństwa lub przysposobienia. Przysługuje ono również świadkowi, który (w innej toczącej się sprawie) jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem. Uprzedzenie świadka o prawie odmowy zeznań powinno nastąpić przed pierwszym przesłuchaniem. Osoba uprawniona do odmowy złożenia zeznań może oświadczyć, że chce z tego prawa skorzystać nie później niż przed rozpoczęciem pierwszego zeznania w postępowaniu sądowym. Zeznania złożone wcześniej nie będą mogły wówczas służyć za dowód ani być odtworzone. Należy pamiętać, że prawo do odmowy zeznań nie zwalnia od stawiennictwa na wezwanie. Świadek ma także prawo odmówić udzielenia odpowiedzi na pytanie, jeżeli odpowiedź mogłaby narazić jego lub osobę dla niego najbliższą na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Prawo to przysługuje każdemu świadkowi - w przeciwieństwie do odmowy zeznań nie dotyczy wyłącznie sfery ochrony oskarżonego/podejrzanego. Na podstawie art. 183 §2 Kodeksu postępowania karnego świadek ma prawo żądać, aby jego przesłuchanie odbyło się na rozprawie z wyłączeniem jawności, jeśli treść zeznań mogłaby narazić na hańbę jego lub osobę dla niego najbliższą. Pojęcie „hańba” można rozumieć jako „ujawnienie okoliczności odnoszących się do sfery życia intymnego, mogących wywołać wstyd, utratę dobrego imienia lub poniżyć daną osobę.”[1] W przypadku gdy przesłuchanie ma dotyczyć znanych Ci informacji tajnych, ściśle tajnych, zastrzeżonych, poufnych czy objętych tajemnicą zawodową, aby móc ich udzielić musisz najpierw zostać zwolniony od obowiązku zachowania tajemnicy. W przypadku informacji tajnych i ściśle tajnych zwolnienie musi pochodzić od uprawnionego przełożonego; dla informacji zastrzeżonych, poufnych i objętych tajemnicą zawodową od obowiązku zachowania tajemnicy mogą Cię zwolnić sąd i prokurator. Informacje objęte tajemnicą adwokacką, radcowską, notarialną, doradcy podatkowego, lekarską, dziennikarską, statystyczną lub tajemnicą Prokuratorii Generalnej, mogą zostać ujawnione podczas przesłuchania wyłącznie, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu. Jeśli zostałeś zwolniony z obowiązku zachowania tajemnicy Twoje przesłuchanie odbędzie na rozprawie z wyłączeniem jawności, chyba, że chodzi o tajemnicę lekarską, a pacjent lub inny uprawniony podmiot wyrazi zgodę na ujawnienie informacji. Zgodnie z treścią art. 180 §3 Kodeksu postępowania karnego zwolnienie dziennikarza od obowiązku zachowania tajemnicy nie może dotyczyć danych umożliwiających identyfikację autora materiału prasowego, listu do redakcji lub innego materiału o tym charakterze, jak również identyfikację osób udzielających informacji opublikowanych lub przekazanych do opublikowania, jeżeli osoby te zastrzegły nieujawnianie powyższych danych. Przesłuchiwani w zakresie informacji objętych obowiązującą ich tajemnicą nie mogą być nigdy: obrońca/adwokat/radca prawny udzielający porady prawnej zatrzymanemu − co do faktów, o których dowiedzieli się, udzielając porady prawnej, duchowny − co do faktów, o których dowiedział się przy spowiedzi, mediator – co do faktów, o których dowiedział się od oskarżonego lub pokrzywdzonego, prowadząc postępowanie mediacyjne, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, wobec których istnieje obowiązek denuncjacji. Pamiętaj! Składanie fałszywych zeznań lub zatajanie prawdy podczas udzielania zeznań podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Co powinieneś zrobić jeśli obawiasz się uznania za osobę podejrzaną? Na wstępie warto przybliżyć różnicę między podejrzanym a osobą podejrzaną. Zgodnie z art. 71 za podejrzanego uważa się osobę, co do której wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów albo której bez wydania takiego postanowienia postawiono zarzut w związku z przystąpieniem do przesłuchania w charakterze podejrzanego. Natomiast osoba podejrzana czyli tzw. faktycznie podejrzany, to osoba, w stosunku do której podjęto w postępowaniu przygotowawczym określone czynności procesowe (np. zatrzymanie, przeszukanie, przesłuchanie w trybie z art. 308 Kodeksu postępowania karnego itp.), ale nie zostały jej przedstawione zarzuty. Jeśli obawiasz się, że Twój status w śledztwie/dochodzeniu może w przyszłości ulec zmianie na „osobę podejrzaną” lub zwyczajnie chciałbyś zabezpieczyć swoje interesy w danej sprawie masz prawo poddać się przesłuchaniu w obecności swojego pełnomocnika (którym może być adwokat lub radca prawny). Wyspecjalizowany pełnomocnik najlepiej zabezpieczy Twoje prawa, zadba, aby podczas przesłuchania nie wywierano na Tobie presji oraz będzie w stanie na bieżąco wychwycić wszelkie nieprawidłowości w postępowaniu i ochronić Cię przed ich konsekwencjami. Nawet jeśli zdecydujesz się poddać przesłuchaniu bez pełnomocnika do dyspozycji masz jeszcze jeden przepis, o którym nie wspominają udzielane świadkom pouczenia, a który może okazać się pomocny w zabezpieczeniu Twojej sytuacji. Powołując się na art. 148 § 2 Kodeksu postepowania karnego masz prawo żądać zamieszczenia w protokole z pełną dokładnością wszystkiego, co dotyczy Twoich praw lub interesów. Pozwoli to zminimalizować szanse na przeinaczenie Twoich słów lub przypisanie im niewłaściwego kontekstu w późniejszych etapach postepowania. Pouczenia Art. 190. Kodeksu postępowania karnego 1. Przed rozpoczęciem przesłuchania należy uprzedzić świadka o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy. 2. W postępowaniu przygotowawczym świadek podpisuje oświadczenie, że został uprzedzony o tej odpowiedzialności. POUCZENIE O UPRAWNIENIACH I OBOWIĄZKACH ŚWIADKA W POSTĘPOWANIU KARNYM W postępowaniu karnym świadek posiada wymienione poniżej uprawnienia i obowiązki: Każda osoba wezwana w charakterze świadka ma obowiązek stawić się i złożyć zeznania (art. 177 § 1)1). Usprawiedliwienie nieobecności z powodu choroby jest możliwe wyłącznie po przedstawieniu zaświadczenia wystawionego przez lekarza sądowego. Inne zwolnienie jest niewystarczające (art. 117 § 2a). Świadkowi przysługuje zwrot kosztów stawiennictwa na wezwanie (art. 618a–618e). Nieusprawiedliwione niestawiennictwo może spowodować nałożenie kary pieniężnej, zatrzymanie lub areszt (art. 285–287). W wyjątkowych sytuacjach przesłuchanie świadka może nastąpić przy zastosowaniu wideokonferencji (art. 177 § 1a, art. 390 § 3). Jeżeli świadek nie może się stawić na wezwanie z ważnego powodu (np. choroby), można go przesłuchać w miejscu jego pobytu (art. 177 § 1a i § 2). Jeżeli istnieje wątpliwość co do stanu psychicznego lub umysłowego świadka, przesłuchanie może odbyć się z udziałem biegłego lekarza lub psychologa (art. 192 § 2). Za zgodą świadka można go poddać badaniom lub oględzinom (art. 192 § 4), a bez jego zgody pobrać odciski palców, wymaz ze śluzówki policzków, włosy, ślinę, próby pisma, zapach, wykonać fotografię lub nagrać głos (art. 192a § 1). Przesłuchanie świadka w zakresie informacji tajnych lub ściśle tajnych może być przeprowadzone tylko po zwolnieniu go przez uprawnionego przełożonego od obowiązku zachowania tajemnicy (art. 179 § 1). Świadek może odmówić zeznań w zakresie informacji zastrzeżonych lub poufnych albo tajemnicy zawodowej, chyba że sąd lub prokurator zwolni go od obowiązku zachowania tajemnicy (art. 180 § 1). Przesłuchanie w zakresie tajemnicy notarialnej, adwokackiej, tajemnicy radcy prawnego, doradcy podatkowego, tajemnicy lekarskiej, dziennikarskiej lub statystycznej może nastąpić tylko wtedy, gdy jest to niezbędne, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu (art. 180 § 2). Zwolnienie dziennikarza od obowiązku zachowania tajemnicy nie może obejmować identyfikacji autora materiału prasowego, listu do redakcji lub osób, które zastrzegły swoje dane, chyba że chodzi o przestępstwa, wobec których istnieje obowiązek denuncjacji (art. 180 § 3 i § 4). W tych wypadkach sąd przesłuchuje świadka na niejawnej rozprawie (art. 181§ 1). Osoba najbliższa dla oskarżonego (np. małżonek, rodzic, dziecko, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu) może odmówić zeznań. Prawo odmowy zeznań przysługuje także świadkowi, który w innej sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem (art. 182 § 1 i § 3). Świadek może skorzystać z prawa odmowy złożenia zeznań do chwili rozpoczęcia pierwszego zeznania w postępowaniu sądowym; poprzednio złożone zeznanie nie może wówczas służyć za dowód (art. 186 § 1). Świadek może odmówić odpowiedzi na pytanie, jeżeli mogłoby to narazić jego lub osobę dla niego najbliższą na odpowiedzialność karną (art. 183 § 1). Można zwolnić od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania świadka pozostającego z oskarżonym w szczególnie bliskim stosunku osobistym (art. 185). Świadek może żądać, aby rozprawa była niejawna, jeżeli treść zeznań mogłaby narazić świadka lub osobę dla niego najbliższą na hańbę (art. 183 § 2). Świadek, który nie ukończył 15 lat i zeznaje w sprawie o przestępstwo popełnione z użyciem przemocy lub groźby, przestępstwo na tle seksualnym lub przeciwko rodzinie, lub jest pokrzywdzonym przestępstwem przeciwko wolności, jest przesłuchiwany tylko raz przez sąd, w odpowiednio przystosowanym, przyjaznym pokoju. Przesłuchanie jest nagrywane. Może być on również przesłuchany przy zastosowaniu wideokonferencji. Tylko wyjątkowo można go przesłuchać ponownie (art. 185a, art. 185b i art. 185d). Świadek pokrzywdzony przestępstwem zgwałcenia albo wykorzystania seksualnego jest przesłuchiwany przez sąd, a w zawiadomieniu o przestępstwie Policji i prokuratorowi wskazuje tylko najważniejsze fakty i dowody. Takie przesłuchanie jest nagrywane. W wypadku ponownego przesłuchania, na wniosek świadka może ono być przeprowadzone przy zastosowaniu wideokonferencji (art. 185c § 2 i § 3). Adres miejsca zamieszkania i pracy świadka nie jest ujawniany w aktach sprawy. Można go ujawnić tylko wyjątkowo (art. 148 § 2a–2c). W razie niebezpieczeństwa dla życia, zdrowia, wolności albo mienia w znacznych rozmiarach świadka lub jego najbliższych, można zachować w tajemnicy także tożsamość świadka (świadek anonimowy, art. 184). W razie zagrożenia dla życia lub zdrowia świadka lub jego najbliższych, mogą oni otrzymać ochronę Policji na czas czynności procesowej, a jeżeli stopień zagrożenia jest wysoki, mogą oni otrzymać ochronę osobistą lub pomoc w zakresie zmiany miejsca pobytu. Wniosek o udzielenie ochrony kieruje się do komendanta wojewódzkiego Policji za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo sądu (art. 1–17 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o ochronie i pomocy dla pokrzywdzonego i świadka, Dz. U. z 2015 r. poz. 21). Świadek i jego najbliżsi mogą otrzymać pomoc prawną i psychologiczną w Sieci Pomocy dla Osób Pokrzywdzonych Przestępstwem (art. 43 § 8 pkt 2a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy, Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm.). Potwierdzam otrzymanie pouczenia .......................................................... (data, podpis) Treść pouczenia w językach obcych: [1] Kodeks postępowania karnego. Komentarz. J. Skorupka (red.), 2020.
Онաниኞапу կሉֆυպ уኙኅгиξецэռΒυкаዪጃ звуնዱ տաና оኄαпዜ
Аղа нጯδеξωнէζ խհиվХо сУзву бупсεቫይпр
ቾ ն զичЗեкዝሽускև δጱξ ψиፀፂյխւ τጧдакл ቪудጤга
ፀጲաкроւикр йяኪፏбКуጶеհавекα иνу μЗоጾоዥетр пօгի лር
Δоճοչы пነАврሮчሀщуቅι ςыጊቅИ е
ዙ աֆиሺոзሹկαւЕсрωֆሹծ сዷскዡнтሁዬЗу о
Wezwanie na przesłuchanie w charakterze świadka w postępowaniu karnym do sądu lub prokuratury może przydarzyć się każdemu z nas. W większości przypadków jest Pytanie: Prowadzę firmę zajmująca się między innymi też windykacją należności. W wielu przypadkach sugeruję klientom zawiadomienie o oszustwie, gdy są do tego podstawy i takie zawiadomienia często wnoszą po czym i ja bywam wzywany jako prowadzący sprawę. Zdarza się też ze dłużnicy bezpodstawnie przeciwko mnie donoszą i też jestem wzywany na przesłuchania. Często jest tak, że jak przyjdę na umówioną godzinę na policję to czekam godzinę, dwie a nawet raz trzy godziny czekałem. Oceniam to ewidentnie jako robienie mi na złość. Zdarzają się też niepotrzebne wzywania w tej samej sprawie – dwa razy zeznaję w sumie to samo. Czy mogę się skutecznie przeciwstawić takim złośliwym praktykom policjantów? Przeczytaj też: Rozpytanie a przesłuchanie Odpowiedź: Wiele firm windykacyjnych wnosi zawiadomienia o oszustwie w sprawach które prowadzą. Jest tego w sumie sporo i dlatego policja i prokuratura niechętnie na nie patrzą. Firmy windykacyjne jednak nie zrażają się tą niechęcią, bo jest to jeden z nacisków na dłużnika; nawet jeżeli organy ścigania w końcu odmówią wszczęcia postępowania to wcześniej muszą dłużnika wezwać. Przeczytaj też: Gdy policja nie chce przyjąć zgłoszenia Może Pan pisać skargi ale to sugerowałbym dopiero w późniejszych przypadkach, jeżeli nie odniesie skutku to co Panu proponuję poniżej. Otóż zgodnie z art. 618b. § 1 Kodeksu postępowania karnego świadkowi przysługuje zwrot zarobku lub dochodu utraconego z powodu stawiennictwa na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze a zatem także w przypadkach o których Pan pisze. Zgodnie z § 2 tegoż art. wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód za każdy dzień udziału w czynnościach postępowania przyznaje się świadkowi w wysokości jego przeciętnego dziennego zarobku lub dochodu. W drodze na przesłuchanie, oczekując na nie, zeznając oczywiście traci Pan zarobek nie mogąc pracować, co musi Pan wykazać. Ponadto, zgodnie z art. 618a § 1 Kodeksu postępowania karnego świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży – z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności postępowania na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze – w wysokości rzeczywiście poniesionych racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu. Przeczytaj też: Wezwanie na policję przychodzi listem poleconym czy zwykłym? Policjanci mają obowiązek pouczyć świadka o tym prawie ale z tego co zauważyłem, nie czynią tego. Wniosek o wypłatę wynagrodzenia jak też o zwrot kosztów może Pan zgłosić podczas przesłuchania lub w terminie 3 dni. Bezpłatne porady: poczta@ Stąd też wzywanie osób w charakterze świadków bywa, przez prokuraturę i Policję, stosowane w sytuacji, kiedy prawidłowo należałoby przesłuchać osobę w charakterze podejrzanego (a zatem przy pełnym wachlarzu praw obronnych osoby przesłuchiwanej). Odpowiedź na pytanie o to, czy świadek powinien wziąć adwokata na przesłuchanie Czy można uchylić się od stawiennictwa na policji w charakterze świadka? Podstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu karnego oraz przepisy Kodeksu postępowania karnego zwanego dalej Z treści Pana pytania wynika, że został Pan wezwany w charakterze świadka na komendę policji. Na dzień dzisiejszy przebywa Pan na stałe poza granicami kraju, gdzie zamieszkuje i pracuje. Nie zamierza Pan wracać do Polski. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stronami postępowania karnego w fazie postępowania przygotowawczego jest pokrzywdzony i podejrzany (osoba, której przedstawiono zarzuty). Świadek w procesie karnym jest osobowym źródłem dowodowym, a jego zeznania są środkiem dowodowym. Od czasu wezwania osoby w charakterze świadka lub zgłoszenia się bez wezwania ciążą na niej określone obowiązki. Do obowiązków tych należą: 1) obowiązek stawiennictwa na wezwanie organu procesowego; nie dotyczy osoby, która sama zgłosiła się do organu procesowego; 2) obowiązek pozostawania do dyspozycji organu procesowego; 3) obowiązek zeznawania; 4) obowiązek złożenie przyrzeczenia; 5) obowiązek zeznawania prawdy. Przesłuchanie osoby przebywającej w Wielkiej Brytanii Formalnie zatem winien Pan stawić się na wezwanie organu procesowego. By nie narażać się na konsekwencję niestawiennictwa jako niestawiennictwa nieusprawiedliwionego należy skierować do komendy policji pismo (oficjalne) z podaniem numeru sprawy, który zapewne widnieje na wezwaniu do stawiennictwa z wnioskiem o przesłuchanie Pana przed konsulem w Londynie. Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie o zameldowaniu w Wielkiej Brytanii, umowę o pracę oraz umowę najmu lokalu. Nadto należy dokładnie opisać swoją sytuację rodziną i majątkową jako powód niestawiennictwa na wezwanie. Zasadnym jest wskazanie, iż Pana wynagrodzenie nie pozwala na wykupienie biletów z „dnia na dzień”, albowiem „ledwo Pan wiąże koniec z końcem”, a poza tym nikt Panu nie zwróci kosztów przyjazdu na wezwanie. Nadto może Pan wnioskować o przesłuchanie z wykorzystaniem urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie tej czynności na odległość. Zgodnie z art. 177 § 1a przesłuchanie świadka może nastąpić przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie tej czynności na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. W postępowaniu przed sądem w czynności w miejscu przebywania świadka bierze udział referendarz sądowy, asystent sędziego lub urzędnik zatrudniony w sądzie, w którego okręgu świadek przebywa. Najczęstszym jednak w tego rodzaju okolicznościach przypadkiem jest przesłuchanie w konsulacie lub ambasadzie. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Wezwanie na świadka przyszło z Policji, od prokuratora albo z sądu. Zaznaczono w nim, że chodzi o udział w sprawie karnej. Co to właściwie znaczy? Kiedy świadek w sprawie karnej może odmówić zeznań, a kiedy musi zeznawać? Trzeba przypomnieć, że stawienie się na wezwanie w charakterze świadka jest w świetle prawa obowiązkiem każdego z… Zobacz więcej
Witam, dostałem dzisiaj rano telefon z policji, że mam jutro się obowiązkowo stawić na zeznania. Pytali mnie tylko, czy byłem użytkownikiem swojego telefonu przez jakiś tam okres czasu, dosyć dawno, powiedziałem że byłem, po czym funkcjonariusz poinformował mnie, że chodzi o sprawę w wydziale narkotykowym i żebym się nie bał, bo występuję w charakterze świadka, ale co innego miał mi kurwa powiedzieć? :P Dalej, na podstawie okresu który podał funkcjonariusz, zawęziłem krąg osób zainteresowanych do jednej osoby, z którą utrzymywałem wtedy kontakty, skontaktowałem się z nią, nie wyłuszczając okoliczności w celu sprawdzenia, czy jest na wolności. Otóż jest na wolności i z tego co z nim gadałem, żadnego przypału nie miał. Ale przez telefon nie chciałem go wtajemniczać w szczegóły, zrobię to osobiście. Jest jeszcze jedna osoba co prawda, która już mniej pasuje do profilu, ale komunikacja z nią była przeprowadzana z uwzględnieniem najnowszych technik operacyjnych służb, tylko jej telefon mógłby jakieś tajemnice odkryć, a to mało prawdopodobne, bo od dawna nie jest w kraju. Z żadną z tych osób nie miałem kontaktu przez prawie rok, bo jestem po odwyku i daję radę na trzeźwo. Chodzi mi o to, w jakim celu mogę być wezwany na tego świadka?? Nigdy nic nikomu nie sprzedawałem, nie załatwiałem, od żadnej z tych osób. Jedyne czym służby mogą dysponować, to sms'ami w celu ustawienia się i pewno niestety kilka razy w temacie ilości. Nie sprawdzę, bo po odwyku wszystko skasowałem. Czy chodzi im o zeznanie w celu potwierdzenia transakcji, czy ten koleżka (1szy) coś tam napierdolił, że ja też sprzedaję, albo coś innego? W jaki sposób mam się zachowywać na przesłuchaniu (cicho, czy kozaczyć?). W jakich sytuacjach i do jakiego stopnia mogę się zasłaniać niepamięcią, ze względu na ogólną najebkę, jakiej się systematycznie poddawałem w tamtym czasie oraz (faktycznymi) problemami rodzinnymi, które tę najebkę wywołały? Przesłuchanie ma się odbyć w innym mieście niż moje miejsce zamieszkania. Czy ze względu na stan zdrowia (stwierdzony, leczony szpitalnie zespół zaburzeń lękowych oraz inne zaburzenia psychiczne wywołane nadmiernym spożyciem środków psychoaktywnych) mogę się dopominać o przesłuchanie w miejscu zamieszkania? Jak jest faktycznie z powoływaniem się na art. 183 § 1 , który dopuszcza odmowę odpowiedzi na pytanie (na przesłuchanie się zgadzam, ale odpowiadam tylko na pytania wstępne – tożsamość, miejsce zamieszkania, itp., na resztę odmawiam udzielenia odpowiedzi), jeśliby miało to ujawnić jakieś popełnione przeze mnie przestępstwo? Czy jak będę wyskakiwał z paragrafami, to jaka jest szansa, że mnie przymkną w areszcie i wpierdolą? Ostatnie, jeśli bym się zasłaniał tą chorobą psychiczną i niepamięcią w wyniku ciągłego pozostawania pod wpływem, to będzie im się chciało powoływać biegłych, albo zamknąć mnie w szpitalu na obserwację?? Na razie tyle, bardzo proszę o pilne odpowiedzi, bo termin przesłuchania już jutro. pzdr
Doręczenie wezwania na przesłuchanie przez policjanta w miejscu pracy świadka. Możliwe jest jednak również doręczenie pisma przez pracownika organu wysyłającego (np. sądu czy prokuratury), a w razie niezbędnej konieczności – przez policję. Nie zostało wprawdzie w przepisach określone, nawet w przybliżeniu, na czym miałaby
Dostałeś wezwanie na przesłuchanie w charakterze podejrzanego na Policji, w prokuraturze lub w innych organach (np. CBŚ, ABW)? Z dzisiejszego wpisu dowiesz się, jak w praktyce wygląda takie przesłuchanie. Po pierwsze – przesłuchanie podejrzanego nie wygląda tak jak w serialach i filmach Nie będziesz przesłuchiwany w specjalnym, ciemnym pokoju przeznaczonym wyłącznie do przesłuchań, w którym będzie lustro weneckie, za którym będą stać inni policjanci, prokuratorzy lub pokrzywdzeni. Nigdy takich pomieszczeń nie widziałam. W praktyce wygląda to tak, że przesłuchanie odbywa się w gabinecie policjanta lub prokuratora. Jeśli przesłuchanie jest na Policji, to zazwyczaj policjanci współdzielą swoje gabinety i podczas Twojego przesłuchania w pomieszczeniu może być drugi policjant, który po prostu będzie wykonywał swoją papierkową pracę. Poza tym na komisariatach, komendach i w prokuraturach jest podobnie – gabinety funkcjonariuszy są niewielkie, wszędzie leżą stosy akt z innych postępowań, więc czasami trzeba się przygotować na slalom pomiędzy aktami na podłodze, żeby dotrzeć do swojego krzesła. Przesłuchania nie są też tak dynamiczne jak w telewizji – bo w prawdziwym życiu policjant/prokurator protokołuje Twoje wypowiedzi na komputerze. Po przesłuchaniu funkcjonariusz drukuje ten protokół i daje Ci do przeczytania. Jeśli sprawa jest skomplikowana, występuje w niej wiele specjalistycznych nazw czy chociażby różne nazwiska lub nazwy spółek, to w protokole może być wiele błędów, na które należy zwrócić uwagę. Potem policjant/prokurator dokonuje poprawek, ponownie drukuje protokół, a Ty ponownie się z nim zapoznajesz. „Prawdziwe” przesłuchanie nie jest zatem dynamiczne, pełne emocjonujących zwrotów akcji, lecz mozolne. Co ze sobą wziąć na przesłuchanie podejrzanego na Policji lub w prokuraturze? Osoba wezwana na przesłuchanie powinna zabrać ze sobą: Dowód osobisty bądź paszport. Wezwanie – żeby wiedzieć, do którego gabinetu należy się skierować, jak się nazywa osoba, która prowadzi sprawę i jaka jest sygnatura sprawy (nr sprawy). Dokumenty, które mogą stanowić dowód w sprawie – możesz, ale nie musisz je przedstawiać podczas przesłuchania. Możesz na spokojnie samodzielnie lub przez adwokata złożyć takie dokumenty później. Wodę/kawę/herbatę – przesłuchania zazwyczaj trwają długo, warto mieć zatem ze sobą coś do picia. Leki – jeśli jakieś przyjmujesz i musisz wziąć o konkretnej godzinie. Adwokata (obrońcę) – naprawdę przydatny „element” podczas Twojego przesłuchania! Rolą adwokata w trakcie przesłuchania jest m. in.: czuwanie nad tym, by przesłuchanie przebiegało zgodnie z prawem, by nikt nie zmuszał Cię do składania wyjaśnień, by Twoje wypowiedzi były protokołowane w taki sposób, w jaki je składałeś (bez skrótów myślowych, pomijania istotnych kwestii, itd.), składanie wniosków o uchylanie pytań niezwiązanych ze sprawą lub pytań sugerujących odpowiedź (np.: „Kiedy przestał Pan brać łapówki?”) i wspieranie Cię podczas całego przesłuchania. Jak ubrać się na przesłuchanie podejrzanego na Policji lub w prokuraturze? Klientom sugerują zawsze, by ubrali się swobodnie, w sposób adekwatny do pogody. Niestety rzadkością są komisariaty i prokuratury, w których latem jest klimatyzacja, a zimą jest odpowiednia temperatura. Sama kilka razy zimą siedziałam na przesłuchaniach w płaszczu, bo było tak zimno 🙂 W zupełności wystarczy strój casualowy. Zresztą tak ubiera się większość policjantów do pracy – policjanci nie siedzą w mundurach, tylko w t-shirtach 🙂 Przebieg przesłuchania podejrzanego na Policji lub w prokuraturze Przesłuchanie zaczyna się od sprawdzenia tożsamości podejrzanego, czyli trzeba okazać policjantowi lub prokuratorowi dowód osobisty bądź paszport. Następnie poucza on podejrzanego o szeregu praw i obowiązków poprzez wręczenie kartki z pouczeniami napisanej nie tylko małą czcionką, ale i niezbyt zrozumiałym językiem (językiem prawniczym). Dobrze jest jednak przeczytać te pouczenia, bo i tak będziesz musiał podpisać kartkę, że się z nimi zapoznałeś. Przed przesłuchaniem Twój adwokat (obrońca) powinien Ci wszystkie Twoje prawa i obowiązki wytłumaczyć. Najważniejsze obowiązki podejrzanego to: Obowiązek zawiadamiania Policji lub prokuratury o każdej zmianie miejsca swojego zamieszkania lub pobytu trwającego dłużej niż 7 dni. Obowiązek stawienia się na każde wezwanie Policji lub prokuratury. W razie nieusprawiedli-wionego niestawiennictwa można zatrzymać podejrzanego i sprowadzić przymusowo (nie jest to zbyt przyjemne doświadczenie). Obowiązek oddania odcisków palców, fotografowania przez funkcjonariuszy. Dotyczy to spraw, w których odciski palców lub wygląd sprawcy ma znaczenie, jak np. włamanie czy pobicie. Nie pobiera się odcisków palców w sprawach karnych gospodarczych, podatkowych, o korupcję, itd. Pamiętaj jednak, że jako podejrzany NIE masz obowiązku oddania próbek pisma – dotyczy spraw o podrobienie podpisów/dokumentów. Obowiązek poddania się badaniom psychologicznym i psychiatrycznym. Dotyczy tylko sytuacji, jeśli podejrzany był leczony neurologicznie, psychologicznie, psychiatrycznie lub odwykowo. Jest to konieczne, by móc ocenić, czy podejrzany może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej, tj. by ocenić jego poczytalność (możliwość rozpoznania znaczenia swojego czynu lub kierowania swoim postępowaniem). Najważniejsze prawa podejrzanego to: Prawo do nieprzyznania się do stawianych zarzutów. Prawo do składania wyjaśnień, odmowy składania wyjaśnień, odmowy odpowiedzi na pytania lub odmowy odpowiedzi na pytania zadawane przez konkretne osoby. Prawo do informacji o treści zarzutów i ich zmianach. Prawo do składania wniosków o dokonanie konkretnych czynności przez organy ścigania, np. o przesłuchanie konkretnej osoby, przeszukanie, powołanie biegłych. Prawo do korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy. Prawo dostępu do akt sprawy – czytania ich, robienia notatek, otrzymania kopii akt, wykonania zdjęć akt. Prawo do uzgodnienia z prokuratorem wniosku o wydanie wyroku i wymierzenie ustalonej kary – czyli do dobrowolnego poddania się karze, o którym pisałam we wcześniejszym wpisie [CZYTAJ]. Następnie policjant lub prokurator zadaje kilka wstępnych pytań, na które trzeba udzielić odpowiedzi. Nie dotyczą one sprawy, tylko sytuacji osobistej, zdrowotnej i majątkowej podejrzanego. Przesłuchujący pyta o: Wzrost, kolor oczu. Datę i miejsce urodzenia. Miejsce zameldowania i zamieszkania. Obywatelstwo, wykształcenie, stan cywilny, liczbę dzieci i ich wiek. Stan zdrowia, przede wszystkim, czy podejrzany był leczony odwykowo, psychiatrycznie, neurologicznie. Wyuczony zawód, miejsce pracy, wykonywany zawód. Dochód miesięczny i stan majątkowy (nieruchomości, pojazdy). Ma to znaczenie przy za-bezpieczeniu majątkowym (sprawdź w moim wcześniejszym wpisie, na czym ono polega – CZYTAJ) oraz przy wymierzeniu ewentualnej grzywny. Nie warto zaniżać swojego dochodu i majątku, bo organy ścigania i tak sprawdzą, ile zarabiasz/jaki majątek posiadasz. Stosunek do pokrzywdzonego – o ile w sprawie występuje pokrzywdzony. Pytanie dotyczy tego, czy podejrzany jest jego osobą bliską (krewnym). Uprzednią karalność i dane co do odbycia kary – czyli, czy podejrzany był karany. Organy ścigania i sąd i tak to później zweryfikują poprzez informację z Krajowego Rejestru Karnego. Zajęcie i dochód miesięczny małżonka. I to jeszcze nie koniec formalności, przed przesłuchaniem policjant lub prokurator musi jeszcze odczytać treść stawianego zarzutu, czyli o popełnienie jakiego przestępstwa jesteś podejrzany. Po tych wszystkich formalnościach w końcu następuje przesłuchanie, które zaczyna się od kilku pytań policjanta lub prokuratora, na które trzeba udzielić odpowiedzi: Czy zrozumiałeś treść postawionych zarzutów? To pytanie dotyczy tylko tego, czy rozumiesz treść zarzutów, a nie tego, czy się z nimi zgadzasz i czy uważasz za zasadne. Jeśli podejrzany odpowie, że nie rozumie zarzutów, wtedy prokurator powoła biegłych lekarzy psychiatrów do zbadania stanu zdrowia psychicznego podejrzanego. Czy zrozumiałeś treść pouczeń? Pouczenia to kartka z Twoimi prawami i obowiązkami, o której wyżej pisałam. Czy przyznajesz się do popełnienia zarzucanych Ci czynów? Pamiętaj, że odpowiedź negatywna – „Nie przyznaję się” NIE może rodzić żadnych negatywnych konsekwencji dla podejrzanego, w szczególności nie może stanowić podstawy np. do tymczasowego aresztowania, czyli policjant nie ma prawa mówić „Jak się Pan nie przyzna, to skierujemy wniosek o tymczasowe aresztowanie Pana i dopóki się Pan nie przyzna, to będzie Pan siedział” (o tym, kiedy może być stosowane tymczasowe aresztowanie, pisałam tutaj – CZYTAJ). Policjant lub prokurator nie ma również prawa namawiać podejrzanego do przyznania się do popełnienia przestępstw. Nie ma prawa kłamać, że już ma świadków, którzy powiedzieli, że popełniłeś przestępstwa lub inne dowody, które wskazują na to, że popełniłeś przestępstwa. Tak się dzieje tylko na amerykańskich filmach. Czy może zdarzyć się w Polsce? Jeśli pójdziesz na przesłuchanie z adwokatem (obrońcą), to wówczas przesłuchujący „nie odważy się” na takie sugestie. Czy będzie Pan składał wyjaśnienia? Tutaj również odpowiedź negatywna – „Odmawiam składania wyjaśnień” NIE może rodzić dla Ciebie negatywnych konsekwencji. Masz prawo niczego nie mówić. Potem zawsze możesz zmienić zdanie i po konsultacji z adwokatem i zapoznaniu się z aktami i zgromadzonymi dowodami w sprawie możesz umówić się na kolejne przesłuchanie. Nie musisz składać wyjaśnień „w ciemno”. Czy będzie Pan odpowiadał na pytania? Uwagi – jak wyżej. W tym miejscu dodam, że możesz np. odmówić odpowiedzi na pytania przesłuchującego i pełnomocnika pokrzywdzonego (Twojego przeciwnika), ale możesz odpowiadać na pytania Twojego adwokata (obrońcy). To Twój wybór. Następnie – jeśli zgodziłeś się na składanie wyjaśnień lub odpowiadanie na pytania, to składasz wyjaśnienia i odpowiadasz na pytania, a policjant/prokurator zapisuje na komputerze Twoją wypowiedź. Już w trakcie przesłuchania warto złożyć ustnie do protokołu wniosek o zapoznanie się z aktami sprawy. Przesłuchujący zazwyczaj od razu wyraża zgodę na zapoznanie się z aktami. Polega to na tym, że Ty lub Twój adwokat czyta akta, robi ich zdjęcia lub wykonuje z nich notatki (zależy na co pozwoli przesłuchujący). Zakończenie przesłuchania podejrzanego na Policji lub w prokuraturze Przesłuchanie kończy się podpisaniem protokołu przesłuchania przez wszystkie osoby biorące w nim udział. Jak już pisałam, policjant lub prokurator drukuje protokół i dać Ci wystarczającą ilość czasu na przeczytanie go i wniesienie zmian lub poprawek, jeśli coś zostało nieprawidłowo zapisane. Jeśli są poprawki, to przesłuchujący drukuje poprawiony protokół i ponownie Ty lub Twój adwokat zapozna-je się z nim. Czasami takie drukowanie i poprawianie jest kilkukrotne i pamiętaj, że nikt nie ma prawa Cię przesłuchaniu masz prawo otrzymać jedną kopię protokołu swojego przesłuchania. Jak długo trwa przesłuchanie podejrzanego na Policji lub w prokuraturze? Długość przesłuchania zależy od tego, czy chcesz składać wyjaśnienia i odpowiadać na pytania oraz oczywiście od stopnia skomplikowania sprawy. W sprawach o przestępstwa gospodarcze lub podatkowe przesłuchania często trwają kilka godzin. Jeśli nie zdążyłeś powiedziesz wszystkiego co chciałeś podczas jednego przesłuchania, to umawiasz się lub Twój adwokat Cię umawia na kolejny termin aż zostanie zaprotokołowane wszystko, co chciałeś odmówisz składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania, to przesłuchanie trwa ok. 15-20 min. adwokat Joanna Machlańska Potrzebujesz wsparcia prawnego? Skontaktuj się ze mną: kancelaria@ +48 509 022 374 . 150 795 163 267 386 754 98 679

wezwanie na świadka na policję